Kweeperen

kweeperen

(nog eentje uit de oude doos)

Hij heet kweepeer, ziet er uit als een appel, maar is geen van beiden. En wie zijn tanden in deze uitnodigende geurbom wil zetten, komt ook bedrogen uit. Hij is keihard en niet zomaar te eten. Dat is ook de reden dat deze vrucht, bij de komst van hapklaar fruit, bijna uit beeld is verdwenen.

De kweeën op de foto komen uit de tuin van mijn broer. De kweepeer blijft als boom vrij klein, draagt prachtige bloesem, rijk vruchten en is dus als fruitboom voor vele tuinen geschikt. Mijn grote liefde, die tuin- en landschapsontwerpster is, heeft hem al in meer dan één tuin geplaatst. Maar nergens draagt de boom zo rijk vrucht als bij mijn broer, die begrijpt dat de boom veel liefde nodig heeft.

De geur van de kwee is bedwelmend. Drie dagen nadat we de kweeën hadden opgehaald, leek de auto nog op een lusthof. Het is deze honingzoete geur die uitnodigt om er eens goed mee aan de slag te gaan. De kwee kent vele toepassingen, waarvan op dit moment membrillo waarschijnlijk de bekendste is. Ik heb deze keer kweeperensorbetijs gemaakt.

Voordat je begint moet je twee pannen met aangezuurd water klaarzetten. De kwee oxideert razendsnel en dat proces vertraag je door ze onder te dompelen in aangezuurd water. De schoongemaakte vruchten doe je in de ene pan en de schillen en klokhuizen in de andere. De schillen zitten nog vol smaak en de pitten vol pectine, dus hier kun je een mooie gelei van maken. Een uur op laag vuur zetten, zeven en vervolgens (gelei)suiker toevoegen en verder inkoken. Deze gelei is heerlijk bij kaas.

 

kweeperensorbetijs

  • kweeperen
  • rietsuiker
  • calvados

Zet de kweeperen op met een laagje water en kook ze in 30 tot 40 minuten gaar. Dit is afhankelijk van de vrucht. Als ze gaar zijn kun je de massa pureren met een staafmixer. Voeg nu een scheut calvados toe. Voor een superfijn resultaat kun je het geheel nog eens zeven door een bolzeef.

Meet de hoeveelheid en voeg een gelijke hoeveelheid suikersiroop toe. Deze maak je door een kilo suiker in een liter water op te lossen (verwarmen). Dit laatste kun je voorbereiden en dan bijvoorbeeld nog wat kruidnageltjes en citroenschil mee te laten trekken.

Meng beide goed en maak er ijs van in de sorbetière. Dit ijs is, zoals al het ijs, het lekkerst als het net is gedraaid. Dus draal niet, tast toe!

Gepubliceerd: 27 augustus 2009
Categorieën: Recepten, Zoet
Tags: ,
Commentaren: 4 Commentaren.
Commentaren
Comment from Okke Amerongen - 19 september 2009 at 21:32

Mooi om te lezen dat er in Utrecht nog een echte kweepeer fan woont. Zelf ben ik er ook helemaal gek van en daarom ben ik http://www.kweepeer.nl begonnen. Mocht er dit jaar weer kweeperenijs zijn laat het dan zeker even weten dan kom ik proeven. Indien mogelijk kom ik het ook graag een keer maken. Dan zorg ik voor de kweeperen!

Comment from Arnold - 19 september 2009 at 22:24

Binnenkort gaan we weer los. Zoals bij alle seizoensproducten verheugen we ons op hun komst. Misschien wordt het deze keer weer ijs of membrillo of gelei of kwaioli. Of misschien wel allemaal. We zullen zien…

Comment from A. Roose - 16 oktober 2009 at 13:35

Help!! Ik ben mijn kweeperen aan het open snijden om ze te verwerken tot iets lekkers.
er zitten bruine randen aan de binnenkant.
Zijn nog wel te gebruiken.
graag reactie gr Anneke

Comment from Arnold - 21 oktober 2009 at 22:22

Bruine randen is niet erg. Kweeperen oxideren heel snel, je kunt ze daarom na het schillen het best in aangezuurd water leggen. Citroensap of een ander zuur. Wij gebruiken meestal appelciderazijn. Dan nog, verkleuringen zijn geen probleem voor de smaak. Ik zal binnenkort nog een blog schrijven over kweeperen, dan ga ik er iets dieper op in.